#ฟิคแค้นรักร้ายNCEP16
JACKSON x YOUNGJAE
“ จะไปไหน... “ แจ็คสันเอ่ยถามเมื่ออีกคนหนึ่งกำลังจะก้าวเท้าหนี ร่างบางหันไปมองด้วยแววตาขวางก่อนจะเม้มปากแน่น ก้าวเท้าเดินหนีอีกคนไปอีกครั้ง ...แต่ยังไม่ทันจะก้าวไปไหนไกลวงแขนหนาก็โอบรัดเอวบางเอาไว้แน่น...ดูเหมือนเค้าแทบจะไม่ได้ออกแรงอะไรมากมาย แต่อีกคนนี้สิ ดิ้นเร้าๆราวกับจะขาดใจ
“ ปล่อยสิเว๊ยยย !!! “ ยองแจตะหวัดสายตาไปมองคนข้างหลังตาขวาง ถึงแจ็คสันจะตัวเตี้ยกว่าเล็กน้อยแต่ยองแจยอมรับเลยว่าอีกคนมีแรงเยอะกว่าเค้าอยู่มาก... แจ็คสันใช้แรงเพียงน้อยนิดก็ยกอีกคนขึ้นพาดบ่าอย่างง่ายดาย
“ ปล่อยฉันลงนะเว๊ย...นาย!!!! ฮึ้ยยยยย “ ยองแดได้แต่ดิ้นไปดิ้นมาเมื่อถูกอีกคนจับอุ้มขึ้นมาพาดบ่า ใบหน้าหล่อแสดงอาการหัวเสียออกมาอย่างชัดเจนก่อนจะก้าวเท้าออกจากห้องน้ำ เค้าเดินตรงมายังลิฟท์ขนของที่อยู่ลับตาคน ก่อนจะลากอีกคนเข้าไปข้างในแล้วกดไปยังชั้นที่เค้าพักอยู่ทันที
“ นี่จะพาฉันไปไหน...หยุดนะ...ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้นะ “ เสียงของอีกคนยังคงโวยวายอยู่เรื่อยๆแต่แจ็คสันก็ไม่คิดจะสนใจอะไรทั้งสิ้น
เค้าพาร่างบอบบางของอีกคนเข้ามาในห้องของเค้าอย่างทุลักทุเล ประตูบานหนาถูกปิดลงก่อนแจ็คสันจะวางอีกคนลงและกระชากข้อมือบางเข้ามาในห้องนอน ร่างทั้งร่างถูกเหวี่ยงลงอย่างไม่ทันจะได้ตั้งตัว
“ โอ๊ย... ไอบ้าเอ๊ยยย ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย มีอะไรทำไมคุยข้างล่างเล่า จะลากฉันเข้ามาในห้องทำไม “ ยองแจตะเบงเสียงด่าคนที่ยืนอยู่ที่ปลายเตียง แจ็คสันมองไปยังร่างตรงหน้าก่อนจะค่อยๆปลดกระตุมเสื้อเชิ้ตสีดำของเค้าออกทีละเม็ดสายตาก็จ้องไปยังร่างตรงหน้าอย่างไม่วางตา
“ นี่...ถ้าไม่มีเรื่องอะไรฉันก็ขอตัว....เสียเวลา “ ยองแจเอ่ยออกมาอีกครั้งก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง แต่ยังไม่ทันที่เท้าจะเตะลงพื้นร่างหนาของแจ็คสันก็นั่งทับกลางลำตัวของยองแจจนอีกคนแทบจุก
“ ทำบ้าอะไรเนี่ย...ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมากนักนะ “
“ ทำไมครับ ? จะกลับไปเสนอตัวให้ผู้ชายคนนี้เหรอครับ ? “ แจ็คสันเอ่ยถามเสียงเรียบแต่แววตากลับแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ ...
“ เลิกพูดจาบ้าๆแล้วลุกออกไปเดี๋ยวนี้ “
“ คุณพูดเองนะว่าผมเลวเหมือนเจ้านายของผม...ผมก็คงไม่ปล่อยคุณไปเหมือนกับที่เจ้านายของผมไม่ปล่อยคุณแบมแบมไปนั้นแหละครับ “
แค่อยากดันนิสัยคนพูดไม่รู้จักคิดสักหน่อย...
ยังไม่ทันที่ยองแจจะเอ่ยด่าออกไปออกไปอีกริมฝีปากหยักก็โฉบลงไปทาบทับริมฝีปากของอีกคนดูดกลืนเสียงด่าทอหายไปในอากาศ ดวงตาคู่รีเบิกว้างเพราะความตกใจ..
เป็นครับแรกที่จูบกับผู้ชาย...
เป็นครั้งแรกที่เค้าถูกผู้ชายทำแบบนี้...
มือเรียวยกขึ้นดันอีกคนสุดแรงเพราะความตกใจจนแจ็คสันพลิกไปอยู่อีกด้านหนึ่ง ยองแจจึงใช้โอกาสนี้รีบวิ่งไปที่ประตูห้องน้ำที่อยู่ใกล้ที่สุดซึ่งเค้าคิดจะใช้เป็นที่หลบภัย ...เมื่อเข้าไปในห้องน้ำได้แล้วยองแจก็พยายามจะปิดประตู..แต่..
ไวเกินไป...อีกคนไวเกินไป...แทรกตัวเข้ามาในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว...ยองแจรีบคว้าขวดแชมพูข้างของต่างๆระดมปาไปที่อีกคนไม่ยั้งมือไม้ก็ทั้งต่อยทั้งตีคนตรงหน้ารัวพยายามทำทุกวิถีทางไม่ให้อีกคนเข้าใกล้
แจ็คสันยกมือปัดป้องข้างของต่างๆที่ถูกปามาใส่ตนเองก่อนจะก้มลงถอดเข็มขัดหนังของตนเองออกและพุ่งตรงเข้าไปคว้ามือของร่างตรงหน้ารวบเอาไว้แน่น ก่อนจะใช้เข็มขัดรัดเอาไว้แน่นและแบกอีกคนกลับมาที่เตียงกว้างอีกครั้ง...
“ นี่นาย...คิดจะทำบ้าอะไร “ ยองแจถามเสียงสั่นแจ็คสันโน้มตัวเข้าไปใกล้ก่อนจะยกยิ้มเจ้าเล่ห์อีกครั้ง
“ แค่จะดัดนิสัยเด็กนิสัยไม่ดี... “ เอ่ยจบเสื้อผ้าอาภรณ์ของร่างบางก็ถูกกระชากออก...จะมีก็แต่เสื้อที่ไม่สามารถถอดออกได้เพราะมือถูกมัดอยู่ แจ็คสันขยับตัวเข้าไปอยู่ตรงหว่างขาของร่างบางก่อนจะแหวกขาออก...แกนกายที่สงบนิ่งของยองแจถูกมือหนาของอีกคนคลึงเบาๆ
“ ยะ...อย่า...จะทำอะไรอ๊ะ.... “ ยองแจผวาขึ้นมาทันทีเมื่อมือหนาของคนตรงหน้าค่อยๆจับแกนกายของเค้าขยับขึ้นลงช้าๆ เคล้าคลึงปลุกอารมณ์ให้ร้อนรุ่มอยู่ภายในร่างกายบอบบาง สัมผัสใหม่ที่เค้าได้รับ...จากคนที่แค่เห็นหน้าก็อยากจะฆ่าให้ตายอย่างไม่ต้องคิดมาก..
ตอนนี้กลับกำลังทำเรื่องน่าอายอยู่กับเค้า... แกนกายที่ถูกเคล้าคลึงค่อยๆตื่นตัวขึ้นช้าๆริมฝีปากบางกัดปากตัวเองแน่นเมื่อมือของแจ็คสันค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ จนยองแจปลดปล่อยออกมาจนเต็มมือของร่างหนา...ร่างบางแอนหลังขึ้นกระตุกสองสามทีก่อนจะนอนราบลงไปกับเตียงด้วยความเหนื่อยล้า
“ ปกติ...คุณเคยทำกับผู้ชายรึเปล่า ? “
“ ไม่เคย ไม่อยากทำ ไม่คิดจะทำด้วย “ ยองแจเถียงกลับเสียงโกรธเกรี้ยว
“ งั้นก็ทำใจนะครับ...เพราะผมไม่มีอุปกรณ์รึตัวช่วยอะไรนะ “ แจ็คสันจับขาเรียวแหวกออก...ร่างบางเบิกตากว้างก่อนจะพยายามถดตัวหนีแต่ก็ถูกอีกคนดึงกลับเข้ามาอย่างรวดเร็ว...แกนกายที่กำลังตื่นตัวของร่างหนาถูกส่งมาจ่อที่ช่องทางรักของอีกคน...ทำเอายองแจสะดุ้งเฮือกจะขยับหนีแต่ก็ถูกล็อคเอวเอาไว้แน่นแกนกายที่มีขนาดใหญ่กว่าช่องทางสีหวานถูกส่งไป ยองแจกัดปากแน่นเพราะความเจ็บปวดเมื่อแกนกายร้อนๆถูกยัดเข้ามาในช่องทางของเค้าอย่างยากลำบาก ทำให้เข้าไปได้เพียงครึ่งเดียว...
ความรู้สึกแรกที่ได่รับ...ราวกับร่างร่างนี้จะแหลกหลานเอาดื้อๆ สัมผัสอันแสนทรมาณที่ไม่เคยได้รับรู้... ร่างหนารอให้อีกคนได้ปรับตัวก่อนจะโถมตัวลงไปอีกครั้ง...พยายามกดแกนกายเข้าไปเรื่องๆจนมิด
สวบ...
“ อื้ออออออออออออออ.... “ ร่างบางร้องออกมาลั่น ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา ทั้งเจ็บ...ทั้งทรมาณ ร่างหนาสูดสายใจเข้าก่อนจะค่อยๆขยับตัวช้าๆ
“ อื้อ...อ๊ะ...มะ ไม่...อย่า..ขะ...หยับ... อ๊ะ อ๊า... “ เสียงหวานครางอออกมาด้วยความเจ็บปวด เหมือนกับเสียงจะพร่าหายไป
ปึก.. ปึก... ปึก...
แจ็คสันใส่แรงเข้าไปช้าๆแน่นๆ แรงๆจนอีกคนกัดปากแน่น ทั้งเจ็บ...ทั้งจุก ร่างบางบิดเร้าอย่างทรมาณ อยากจะร้องห้าม แต่มันก็เจ็บจนเสียงไม่รู้หายไปไหน...เหมือนเสียงถูกดูดหายไป...ยิ่งเมื่อแจ็คสันเริ่มขยับตัวเร็วขึ้นเพราะร่างกายที่สอดประสานกันเป็นอย่างดี ร่างบางพยายามจะขืนตัวหนีตลอดแต่ด้วยความที่ร่างกายของอีกคนที่หนาและกำยำกว่าทำให้เค้าหนีไปไหนไม่ได้ ร่างกายของแจ็คสันยังคงขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะจนอีกคนตั้งสั่นคลอน
ที่ผมมีอะไรกับคนคนนี้...เป็นเพราะผมกำลังเมา หรือกำลังมีสติอยู่กันแน่นะ..
ห้องของโรงแรมหรูในฮ่องกงเมืองแห่งแสงสี ตอนนี้อบอุ่นไปด้วยไอความร้อนที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของทั้งคู่ แจ็คสันยกขาเรียวของอีกคนขึ้นมาพาดบ่าและกระแทกเข้าไปด้วยความเร็ว ร่างกายกำยำโน้มลงไปก่อนจะสอดหัวเข้าไปอยู่ตรงกลางระหว่างมือที่ถูกมัดเอาไว้...
กดจูบลงไปหาอีกคนอย่างนุ่มนวลจนอีกคนอดไม่ได้ที่จะคล้อยตาม...ร่างกายของเค้าก็ค่อยๆผ่อนแรงลงเปลี่ยนเป็นโอนอ่อนอย่างช้าๆและนุ่มนวล ความรู้สึกครั้งแรกที่ทำให้คนที่อยู่ข้างใต้รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก... แจ็คสันเมื่อใกล้ถึงฝั่งก็เร่งความเร็วอีกครั้งก่อนจะปลอดปล่อยออกมา...น้ำรักสีขาวขุ่นถูกฉีดเข้าไปในร่างกายของร่างบอบบาง
สัมผัสครั้งแรกที่ได้รับ....ความอุ่นวาบในท้อง...จูบจากผู้ชาย
ทุกอย่างคือครั้งแรกของยองแจ...ที่ต้องเป็นผู้ถูกกระทำ
แจ็คสันก้มลงมองคนข้างใต้ที่ตอนนี้สลบไปเรียบร้อยแล้ว...เค้ากดจูบลงไปที่ริมฝีปากของอีกคนอีกครั้งจูบเบาๆที่ริมฝีปากบางไม่ได้ล้วงล้ำก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆและถอดเข็มขัดที่รัดข้อมือของอีกคนออก...
คราวนี้คนปากพล่อยจะได้หัดคิดอะไรก่อนพูดซะบ้าง...
ยะโฮ่ มาแล้วววว ฮ่าๆๆ ในที่สุดตี๋น้อยก็กลายมาเป็นเมียพี่หวัง...คิดใช่ไหมละว่าทำไมพี่หวังจัดไปแค่ยกเดียว...คือแบบว่ามันคงไม่มีใครหื่นเท่ามาร์คต้วนแล้วจริงๆ งงความสัมพันธ์คู่นี้ละสิ โฮะๆๆๆๆ ถ้างงต้องติดตามต่อไปนะคะ อ๊ายยย ฟิคเรื่องนี้มันซับซ้อน ไรท์บอกแล้วอะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้ามีปาปิก้า >< อ๊ายยยย ไปแล้วดีกว่า...อย่าลืมกลับไปเม้นนะคะ รอมาม่าตอนที่17นะคะ แล้วทุกคนจะเกลียดพี่มาร์คคึกว่าเดิม อยากตีหัวคนโง่มากอ่ะจริงจัง...
ไรท์กิ๊ง·jokerginger
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น